[Review] ห้องหุ่น – ก้าวใหม่ของของกันตนา (Spoil)

4
57
views

safe_image.jpg

 

“ห้องหุ่น” เป็นผลงานของ “กันตนา” ที่เคยถูกสร้างเป็นละครมาแล้วถึง 3 ครั้ง และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในละครสยองขวัญขั้นคลาสสิค ปีนี้ห้องหุ่นถูกหยิบมาทำใหม่อีกครั้งโดยทายาทรุ่นใหม่ของกันตนาเองในรูปแบบภาพยนตร์ ซึ่งการกลับมาครั้งนี้ไม่ใช่การรีเมค แต่ออกแนวตีความใหม่ เ่ล่าเรื่องราวใหม่ ตัวละครใหม่ โดยมีบางส่วนเป็นกิมมิคให้พออ้างอิงกับต้นฉบับได้อยู่ หนังยังมีวิธีการเล่าเรื่องที่ค่อนข้างแตกต่างจากหนังไทยเรื่องๆ อื่น เพราะแทนที่จะเน้นเรื่องของจังหวะ “ตุ้งแช่” หรือความน่ากลัวของ “ผี” แบบที่หนังผีไทยส่วนใหญ่ชอบทำกัน ห้องหุ่น 2557 กลับหันไปให้ความสำคัญกับการสร้างบรรยากาศความน่ากลัวแทน ซึ่งก็ประสบผลสำเร็จ

บรรยากาศในช่วงแรกชวนให้อึดอัดและรู้สึกหวาดระแวงไปเสียหมด ทั้งที่ผียังไม่ออกมาด้วยซ้ำ และเอาเข้าจริง ผีในเรื่องยังไม่น่ากลัวเท่าบรรยากาศที่หนังสร้างขึ้น ซึ่งความสำเร็จในการสร้างบรรยากาศเช่นนี้ ต้องยกให้งานโปรดักชั่นส์และดนตรีประกอบที่จัดอยู่ในขั้นแนวหน้า และทำให้เราสัมผัสได้ถึงความ “ตั้งใจ” ของคนสร้าง ว่าไม่ใช่แค่ทำแบบสุกเอาเผากินหรือหากินกับของเก่า ตลอดทั้งเรื่องเราจะได้เห็นการใช้ลูกเล่นของภาพ และสัญลักษณ์ต่างมาใช้ในการเล่าเรื่อง สอดประสานไปกับดนตรีประกอบที่ทำำออกมาได้หลอนจับจิต และระหว่างเรื่องยังเปิดพื้นที่ให้เราขบคิดหาคำตอบว่าอะไรเป็นอะไรอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้เล่าเรื่องแบบเส้นตรง เปิดหมดเปลือกแต่อย่างไร

แต่ก็เพราะความ “ตั้งใจ” อีกเช่นกัน ที่กลายเป็นจุดอ่อนของห้องหุ่น เมื่อช่วงท้ายเรื่อง หนังได้ใส่ความตั้งใจไปมากเกินไป และพยายามพลิกเรื่องไปมาเพื่อให้แตกต่างจากเรื่องอื่นๆ สร้างความสลับซับซ้อนมาขึ้น แต่กลับเป็นความซับซ้อนในแง่การเล่าเรื่อง ไม่ใช่ที่มาที่ไปตัวละคร ใส่สัญลักษณ์เข้าไปอีกมากมาย จนสุดท้ายหาทางลงไม่ได้ จริงๆ มันอาจสนุกตรงที่ได้ขบคิดว่าคำตอบคืออะไร แต่พอเริ่มคิดออกแล้วพบว่าคำตอบมันไม่ค่อยมีไร จากความสนุกจะกลายเป็นความเซ็งว่า “แค่นี้เหรอ” อุตส่าห์พลิกเรื่องให้ดูซับซ้อน ดูอาร์ตเสียมากมาย ไม่น่าแปลกใจที่หนังต้องสร้าง “คู่มือ” มาให้อ่านเพิ่มเติม เพราะตัวหนังไม่เคลียร์ในตัวเอง ปัญหาคือถ้าใครไม่ได้อ่านคู่มือมาก่อน ก็อาจเกิดอาการงงได้มากที่เดียว

สำหรับกันตนาแล้ว การลงมาทำ “ห้องหุ่น” ครั้งนี้ คงไม่ใช่แค่กะทำหนังหาเงินอย่างเดียว เพราะไม่งั้นคงทำแบบอิงกับต้นฉบับหรืองานแบบดูง่ายๆ เป็นหลัก แต่ในเมื่องานตั้งใจออกมาในลักษณะของ Commercial Art (พาณิชย์ศิลป์) ก็พอจะทำให้คิดว่า กันตนาจัดวางห้องหุ่นในตำแหน่งการสร้างภาพลักษณ์ใหม่ให้กับกันตนา เปลี่ยนจากบริษัทเก่าแก่ที่เริ่มดูเชย กลายเป็นบริษัทที่ดูทันสมัย แนวคิดก้าวหน้า ตอบรับต่อการเปลี่ยนแปลง ไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่ ซึ่งห้องหุ่น 2557 ก็ตอบโจทย์ตรงนั้นได้เป็นอย่างดี เราได้เห็นหนังที่ดูมีความตั้งใจ และแตกต่างจากหนังไทยเรื่องอื่นๆ แม้ว่าช่วงท้ายๆ จะดูตั้งใจมากเกินไปก็ตามเถอ

 

 

 

 

ถัดจากนี้คือการวิเคราะห์คำตอบของเรื่องราวทั้งหมดในห้องหุ่น ซึ่งแน่นอนว่าต้อง Spoil เต็มพิกัด

 

 

 

ห้องหุ่นยืนอยู่บนพื้นฐานความเชื่อโบราณที่ว่า หุ่นมีดวงวิญญาณมาสถิตอยู่ ดังนั้นหากอยากให้ใครมาอยู่ด้วย ก็ให้ปั้นหุ่นคนนั้น แล้วดวงวิญญาณจะตามมา ในหนังยังอธิบายเพิ่มเติมอีกว่า การปั้นหุ่นยังช่วยให้สิ่งที่หวังเกิดขึ้นจริงด้วย แต่ขณะเดียวกันสำหรับคนที่ยังมีชีวิต ห้ามปั้นหุ่นเหมือนของตัวเอง เพราะสุดท้ายเราอาจตาย เพื่อให้ดวงวิญญาณย้ายไปอยู่ในหุ่นแทน

ตัวละครในหนังล้วนมีปมปัญหาของตัวเอง และใช้วิธีปั้นหุ่นเพื่อทำให้สิ่งที่ต้องการเป็นจริง แต่พวกเขาไม่รู้ว่า การปั้นหุ่นอาจต้องแลกมาด้วยความตายของคนต้นแบบหุ่น

  • นพ (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) รู้สึกผิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุให้น้องสาวพิการ จึงไปให้คนปั้นหุ่นน้องสาว เพื่อหวังว่าจะให้น้องสาวกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง แต่น้องสาวก็ฆ่าตัวตายในที่สุด
  • พลอย (รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล) มีปัญหากับพ่อ เนื่องจากพ่อมีภรรยาใหม่ และยังกีดกันความรักของพลอย พ่อจึงไปให้คนปั้นหุ่นตัวเองกับพลอย เพื่อหวังว่าจะทำให้ครอบครัวกลับมามีความสุขอีกครั้ง แต่สุดท้ายพ่อก็ประสบอุบัติเหตุตาย
  • โส นักร้องสาวที่มีแผลเป็นบนใบหน้าจนขาดความมั่นใจ จึงไปใ้ห้คนปั้นหุ่นตัวเองที่่มีใบหน้าสวยงาม เพื่อตัวเองจะได้เป็นที่สนใจของผู้อื่น ต่อมาโสโดนลูกหลงการทะเลาะวิวาทในร้านตาย
  • ปอนด์ (อรลีฬห์ โสตถิวันวงศ์) และกร (บริวัตร อยู่โต) เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แต่แอบคบกัน โดยที่ปอนด์เองก็แต่งงานไปแล้ว ทั้ง 2 จึงไปให้คนปั้นหุ่นของพวกเขาทั้งสอง เพื่อหวังว่าจะได้อยู่ด้วยกัน
  • พายัพ อยากรวย เขากับลูกชายจึงไปให้คนปั้นหุ่นพวกเขาขึ้นมา เพื่อหวังว่าปั้นจะได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ซึ่งในที่สุดเขาก็ถูกล็อตเตลี่รางวัลที่หนึ่ง แต่ก็ต้องสูญเสียลูกชายไปเพราะอุบัติเหตุในวันเดียวกัน

ความเหมือนกันของพวกเขาเหล่านั้น คือคนที่พวกเขาไปให้ปั้นหุ่นให้คือ “ไหม” (นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล) เธอเป็นเด็กกำพร้า ที่มีคนมาอุปการะ ซึ่งคนๆ นั้นเป็นคนดูแลบ้านของ “เดช” ช่างปั้นหุ่นฝีมือเยี่ยม และว่ากันว่าเขามีวิชาที่เมื่อปั้นหุ่นเสร็จแล้วจะดลบันดาลสิ่งให้เป็นไปตามปรารถนา ไหมเรียนรู้วิชาปั้นหุ่นจากบ้านหลังนั้น ด้วยความเป็นเด็กกำพร้า ไหมจึงอยากมีครอบครัวที่สุขสันต์ และการสร้างหุ่นก็เป็นหนทางหนึ่งในการสร้างครอบครัว โดยตัวละครต่างๆ ที่กล่าวไปข้างต้น คือคนที่ไหมเลือกให้มาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเธอ เพราะตอนเด็กๆ ไหมเคยพบเจอกับคนเหล่านี้ (ในหนังเล่าประเด็นนี้ได้ค่อนข้างอ่อน เลยทำให้ไม่อินเท่าไหร่ว่าทำไมไหมถึงเลือกคนเหล่านี้ นอกจากแค่เคยหน้ากัน)

เมื่อปั้นหุ่นเสร็จ แต่ละคนก็เริ่มตายลง เพื่อดวงวิญญาณจะได้ย้ายมาอยู่ในหุ่นเป็นครอบครัวของไหม ดังนั้น ตอนฉากรวมตัวที่บ้านหุ่น คือทุกคนตายหมดแล้ว (ยกเว้นไหมที่เป็นคนปั้น) เพียงแต่ยังไม่รู้ตัว นพตายก่อนเพื่อนด้วยการฆ่าตัวตายตั้งแต่หลังน้องสาวตายใหม่ๆ ที่เราเห็นคือผีของนพที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองตาย และลืมไปว่าเป็นคนพาน้องไปปั้นหุ่นกับไหม พลอย ปอนด์ และพายัพประสบอุบัติเหตุรถยนต์ตายขณะเดินทางจะมาบ้านหุ่น ส่วนกรโดนสามีของปอนด์ทำร้ายร่างกายจนตาย การมาที่บ้านหุ่นเป็นการมารวมตัวกันของดวงวิญญาณ เพื่อรอวันเขาไปอยู่ในหุ่นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม บรรดาหุ่นในบ้านที่เดชเป็นคนปั้นขึ้น ก็ดูเหมือนจะไม่พอใจไหมนัก จึงพยายามขัดขวางทั้งไล่ไหมออกไป และหลอกหลอนเพื่อให้ทุกคนกลับบ้าน แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เพราะไหมสามารถพาดวงวิญญาณของทุกคนมายังบ้านที่ไหมใช้ปั้นหุ่นได้สำเร็จ สุดท้ายทุกคนเลยกลายเป็นหุ่น

หุ่นในห้องที่ไฟดับท้ายเรื่อง เป็นหุ่นของพ่อเลี้ยงไหม ซึ่งเศร้าใจกับการจากไปของภรรยา ไหมเลยปั้นหุ่นพ่อเลี้ยงกับภรรยาของพ่อเลี้ยงขึ้นมาเพื่อหวังจะให้อยู่ร่วมกัน แม้จะในร่างหุ่นก็ตาม

สรุปเรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะความ “โรคจิต” และ “โลกสวย” ของไหม

 

ความชอบส่วนตัว: 7/10

 

14031630121403163672l

4 COMMENTS

  1. ชอบๆๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ที่หนังไทยจะมาไกลแบบนี้

  2. เป็นอีกเรื่องที่น่าดูครับ ไม่พลาดแน่นนอน หลายอาทิตย์ก่อนเคยเห็นภาพโปรโมตในเฟสบุ๊ค ก็ยังสงสัยอยู่เลยว่าเป็นหนังหรือถ่ายแบบ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here