[Review] Jumanji: Welcome to the Jungle – อาจเป็นตำนานไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็โคตรบันเทิง

0
286
views

“Jumanji” ภาคแรกออกฉายเมื่อปี 1995 และมันกลายเป็นหนังในความทรงจำของใครหลายคน (แต่ส่วนตัวไม่ถึงกับเป็นแฟน Jumanji เท่าไหร่ เอาเข้าจริง ชอบจำเนื้อเรื่องสลับกับ Zathura ที่ฉายเมื่อปี 2005 อยู่บ่อยๆ) เมื่อมีการประกาศว่าจะมีการสร้างภาคต่อกึ่ง Reboot อย่าง “Jumanji: Welcome to the Jungle” ก็เลยย่อมมีเสียงค่อนขอดและข้อสงสัยว่า “จะไปรอดเหรออออ” โดยเฉพาะกับ Sony ที่ผลงานการ Remake ที่ผ่านมาไม่ค่อยน่าอภิรมย์นัก

แน่นอนถึงที่สุดแล้ว “Jumanji: Welcome to the Jungle” คงไม่สามารถเป็นตำนานเหมือนภาคต้นฉบับได้แน่ ด้วยปัจจัยแวดล้อมอะไรหลายๆ อย่าง จะว่าไปส่วนหนึ่งที่ทำให้หนังเก่าๆ มักกลายเป็นความทรงจำ นอกจากตัวหนังดีแล้ว ส่วนหนึ่งเพราะเราดูสมัยเด็ก และอีกส่วนหนึ่งก็คงเพราะสมัยนั้นสื่อยังไม่หลากหลายเท่าปัจจุบันด้วยแหละ อย่างไรก็ตาม ถึงจะเป็นตำนานไม่ได้ แต่ Jumanji ภาคนี้ ก็มีทุกสิ่งทุกอย่างที่เราต้องการจากหนังตลกเรื่องหนึ่ง และออกจะให้เรามากกว่าที่คาดหวังด้วยซ้ำ

Jumanji: Welcome to the Jungle เป็นภาคต่อที่ไม่ต้องดูภาคแรกมาก่อนก็รู้เรื่อง เพราะเหมือนจะดึงเอามาแค่ชื่อเกม Jumanji กับคอนเซปท์เรื่องการเข้าไปติดอยู่ในเกมมาใช้ ที่เหลือเป็นการสร้างสรรค์เองของหนัง โดยอัพเกรดเกมจากเกมกระดานในภาคแรกเป็นตลับเกมสำหรับเครื่องคอนโซลยุค 90’s ซึ่งเด็กวัยรุ่น 4 คนในปัจจุบัน ที่กำลังโดนทัณฑ์บนไปเจอเข้า และหลุดเข้าไปเกม

ความสนุกคือเด็กวัยรุ่นทั้ง 4 คนนั้นได้เลือกตัวละครที่จะเล่นไว้ก่อนเริ่มเกม และเมื่อพวกเขาหลุดเข้าไปในเกมพวกเขาก็กลายเป็นตัวละครเหล่านั้น ซึ่งต่างกับตัวจริงอย่างสุดขั้ว เด็กเนิร์ดจอมอ่อนแอกลายเป็นนักโบราณคดีกล้ามโต นักกีฬาร่างใหญ่กลายเป็นนักสัตวิทยาร่างเล็กแถมต้องคอยแบกเป้ให้คนอื่นอีก สาวหนอนหนังสือมนุษยสัมพันธ์ต่ำกลายเป็นนักฆ่าสาวสุดเอ็กซ์ ขณะที่สาวน่ารักสุดฮอตของโรงเรียนก็กลายเป็นตาลุงแก่อ้วนพลุ้ยที่เชี่ยวชาญเรื่องแผนที่

การที่ต้องมาอยู่ในร่างที่ไม่ใช่ตัวเอง แถมต่างกับตัวจริงแทบจะสุดขั้วมันก็ฮาอยู่แล้ว แต่ที่ฮามากขึ้นไปอีกคือเคมีของนักแสดงที่มารับบทในเกมทั้ง Dwayne Johnson, Jack Black, Karen Gillan, Kevin Hart รวมไปถึง Nick Jonas ที่เข้าขากันมาก รับส่งมุขกันอย่างไหลลื่น และทำให้เราฮาไปตลอดทั้งเรื่อง ทุกคนมีเรื่องราวและซีนที่น่าจดจำของตัวเองที่ทำให้เราหลงรักทุกตัวละครได้ไม่ยาก โดยเฉพาะ Jack Black ที่ต้องมารับบทสาวแรกรุ่นในร่างตาลุงอ้วน ที่ออกมาเมื่อไหร่ก็ทำให้ยิ้มได้ตลอด ชอบอีกอย่างคือมุขในเรื่องมันอยู่ในระดับพอดีๆ ไม่ได้เด็กๆ ใสๆ แต่ก็ไม่หยาบจนรับไม่ได้ อีกทั้งยังเล่นกับกฎของเกมได้อย่างดี ซึ่งเราก็เป็นคนเล่นเกมอยู่แล้ว เลยยิ่งฮากระจายเข้าไปอีก

แถมนอกจากความตลกแล้ว Jumanji: Welcome to the Jungle ก็มีเนื้อหาและข้อคิดให้จับต้องได้เหมือนกัน การต้องมาอยู่ในร่างคนอื่นที่ต่างจากตัวจริงสุดขั้ว ซึ่งบางคนก็ชอบ เพราะตัวละครในเกมมันดีกว่าในชีวิตจริง ขณะที่บางคนก็ไม่ชอบเอาเสียเลย แต่ถึงที่สุดแล้วสิ่งที่พวกเขาได้คือการได้เห็นมุมใหม่ๆ ของตัวเองและคนรอบข้าง ซึ่งอยู่ที่ว่าพวกเขาจะหยิบเอามาใช้พัฒนาตัวเองในโลกจริงได้อย่างไร เพราะพวกเขาคงไม่สามารถขังตัวเองไว้ในโลกของเกมได้ตลอด แม้ว่าตัวละครในเกมจะเก่งกว่าตัวจริงแค่ไหน แต่มันไม่ใช่ชีวิตจริงของเขา

Jumanji: Welcome the Jungle อาจไม่สามารถเป็นตำนานได้ก็จริง แต่อย่างน้อยมันคือโคตรของความบันเทิงให้เรามีความสุขในช่วงปลายปี และถ้าหนังจะมีภาคต่ออีกภายใต้แคสท์ตัวละครในเกมส์เซทเดิม เราก็จะตั้งหน้าตั้งตารอเลย

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here