[Review] The One Ticket ตัวพ่อเรียกพ่อ – “ยูเค” เรียก “น่ารัก”

1
20
views
p198a89vtf1imoicg20v1ga112i55

 

“The One Ticket ตัวพ่อเรียกพ่อ” เป็นหนึ่งในหนังที่ต้องใช้ความอดทนในการดูอย่างมาก อดทนต่อมุขตลกที่ค่อนข้างเสื่อมทราม ล้าสมัย และเข้าขั้นแป๊กแทบทุกมุข ทำไมถึงมองว่าเป็นมุขเสื่อม ก็เพราะเป็นมุขที่เล่นกับการล้อเลียนความพิการ เล่นกับสำเนียงต่างจังหวัด เล่นกับการพูดไม่ชัด เล่นกับอวัยวะเบื้องล่าง แถมยังมีฉากโชว์ “ไข่” อีก แม้จะมีไม่กี่ชอตและก็ไม่ได้เห็นทั้งหมด แต่ก็พาลทำอารมณ์เสียได้ และที่โชว์ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องเลย นอกเหนือเสียจากว่าพยายามล้อเลียนมุข “มีถั่วมั้ย” เป็น “มีไข่มั้ย” ซึ่งแน่นอน..ไม่ขำ ตัวละครสมทบที่จงใจคัดเลือกให้มีคาแรกเตอร์ฮาๆ แต่ก็ไม่ฮา และไม่ได้มีบทบาทอะไรกับเรื่องมากนักเช่นกัน นี่คือความอดทนที่ต้องเผชิญโดยเฉพาะในครึ่งแรกของหนัง แต่ถ้าผ่านไปได้ก็จะพบว่า หนังเรื่องนี้มีอะไรดีๆ ที่ซ่อนอยู่เหมือนกัน และเป็นความดีงามที่มีค่าพอจะทำให้เราลืมเรื่องตลกเสื่อมๆ แป๊กๆ ในช่วงแรกไปได้เลย

ความดีงามที่ว่าใน “The One Ticket ตัวพ่อเรียกพ่อ” คือการเล่าเรื่องความสัมพันธ์พ่อลูก ระหว่าง “โป้ง” (แดน – วรเวช ดานุวงศ์) พ่อผู้ไม่เอาไหน ที่ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย ติดเกมออนไลน์และเล่นโมเดลจนเสียการเสียงาน กับ “ป.ปลา” (ยูเค – ณัฐธยาน์ องค์ศรีตระกูล) ลูกสาววัย 6 ขวบ ที่ชื่นชอบวง  “Berry Koubou” เกิร์ลกรุ๊ปญี่ปุ่นเป็นที่สุด ขนาดเก็บเงินจากการไปแข่งอูเคเลเล่เพื่อซื้อบัตรคอนเสิร์ตของวงนี้ แต่แล้วพ่อของ ป.ปลา ดันเอาเงินนี้ไปซื้อโมเดลเล่นเสียอย่างนั้น เรื่องราวจึงกลายเป็นโป้งและเพื่อนๆ ต้องหาวิถีทางต่างๆ เพื่อตามล่าบัตรคอนเสิร์ตนี้ให้ได้ ก่อนที่ ป.ปลา จะรู้ความจริง

แม้โครงเรื่องจะไม่ใหม่เท่าไหร่นัก แต่พอจะเดาได้ว่าช่วงครึ่งหลังของเรื่องหนังจะเลือกตีหัวเข้าบ้าน ด้วยการเล่นประเด็น “เปลี่ยนตัวเองเพื่อลูก” กะเรียกน้ำตาตามหนังสไตล์นี้ ซึ่งก็ใช่ แต่ขณะเดียวกันถึงจะไม่ใหม่ แต่ก็ยังถ่ายทอดออกมาได้ซึ้งมากอยู่ดี ซึ่งส่วนปัจจัยสำคัญที่ทำให้่ส่วนความสัมพันธ์พ่อลูกซึ้งขนาดนี้ ก็คือ “ความน่ารัก” และ “ความสามารถ” ของน้องยูเค ที่รับบทลูกในเรื่องนั่นเอง ในช่วงต้นเรื่องเราอาจรู้สึกแค่ว่า น้องคนนี้ก็แค่เด็กน่ารักคนหนึ่ง แต่เมื่อดูไปเรื่อยๆ ก็จะสัมผัสได้ถึงความสามารถที่มากกว่าแค่ความน่ารัก ตัวละคร “ป.ปลา” ของยูเค ไม่ใช่แค่เด็กทั่วๆ ไป แต่เป็นเด็กที่พอจะเริ่มรู้สึก รู้สา และเริ่มรู้ตัวแล้วว่า พ่อของตัวเองเป็นพวกไม่เอาไหน และกลายเป็นเด็กอย่าง ป,ปลา ที่ต้องรับผิดชอบตัวเองแทน แต่ ป.ปลา ก็ยังพยายามไม่สูญสิ้นความศรัทธาในตัวพ่อ แถมยังพยายามหาแฟนให้พ่ออีก เพื่อหวังว่าถ้าพ่อจะมีความสุข แล้วจะแสดงออกถึงความรักและสนใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

หนังอาจเริ่มต้นด้วยเรื่องของตั๋วคอนเสิร์ต แต่ตั๋วก็เป็นเพียงแค่จุดประเด็นเท่านั้น เพราะเมื่อผ่านไปเรื่อย เราจะเห็นว่าคุณค่าของตั๋วไปได้อยู่ที่การที่ ป.ปลา ได้ไปดูศิลปินที่ชื่นชอบ (ซึ่งเอาเข้าจริงหนังก็ไม่ได้อธิบายว่า ทำไม ป.ปลา ถึงชอบ Berry Koubou นัก) แต่คือเป็นตัวจุดประเด็นให้ โป้ง หันมาทบทวนบทบาทความเป็นพ่อของตัวเอง  และยังเป็นเดิมพันสุดท้ายของความศรัทธาและเชื่อมั่นที่ ป,ปลา มีต่อพ่อ ยิ่งเมื่อหนังใส่ประเด็นเรื่อง “แม่” เข้ามา บวกกับความน่ารักและฝีมือการแสดงของน้องยูเค (ช่วงท้ายเล่นดีกว่าหลายคนในเรื่องอีก) ทำให้แม้ประเด็นพ่อ-ลูกในเรื่องนี้จะไม่ใหม่ แต่ก็เล่าได้อย่างกินใจ และอาจทำให้น้ำตาซึมได้ไม่ยาก

แต่ก็อย่างที่ว่าไว้ กว่าจะไปถึงจุดซึ้งตรงนั้นได้ เราต้องอดทนกับมุขเสื่อมๆ และแป๊กของเรื่องไปให้ได้ก่อน

 

ความชอบส่วนตัว: 7/10

 

otk02

1 COMMENT

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here