[ละครไทยกับเกาหลีต่างกันตรงไหน] #3 – ว่าด้วยเรื่อง “ทุนสร้าง”

0
71
views

10519688_489605157851914_5865064054458752913_o

บน – ละครไทยเรื่อง ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ล่าง – ละครเกาหลีใต้เรื่อง Iris
 

โดยปกติเรื่องทุนสร้างละครมักเก็บกันเป็นความลับไม่ว่าจะทั้งไทยหรือเกาหลี อาจมีเปิดเผยบ้างก็ในกรณีละครทุนสูงที่ต้องการขายยิ่งใหญ่ของละครตัวเอง อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่ค้นมา รวมถึงข้อมูลจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้าถึงรายได้ของค่ายละครต่างๆ ทำให้พอประมาณการได้ว่า ในกรณีละครไทย ทุนสร้างละครหลังข่าวโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 25-30 ล้าน หรือตอนละ 1 ล้านบาท (1 ตอนคิด 1 ชั่วโมง) แต่ทุนสร้างอาจสูงกว่านี้ได้หากเป็นละครฟอร์มยักษ์ ละครถ่ายต่างประเทศ รวมไปถึงจำนวนตอนก็มีผลต่อทุนสร้างเช่นกัน อย่างลูกทาส ทุนสร้าง 70 ล้านบาท เพราะหมดไปกับค่าสร้างฉากกับค่า CG ส่วนขุนศึกทุนสร้าง 50 ล้านบาท เพราะน้ำท่วมทำให้งบบานปลาย

การอนุมัติละครไทยจะเริ่มจากผู้จัดเสนอเรื่องไปให้ช่อง หรือบางทีช่องเป็นคนเริ่มโครงการแล้วหาผู้จัดมาทำ อย่าง The Rising Sun ที่ช่องมอบให้ Maker Group เพื่อฉลองครบรอบ 35 ปีของค่ายด้วย เมื่อละครได้อนุมัติ ช่องจะให้เงินมาก้อนหนึ่งเพื่อให้ค่ายละครนำไปบริหารจัดการกันเองเพื่อทำละคร เงินก้อนนี้ไม่รวมค่าตัวนักแสดง ซึ่งช่องจะเป็นคนจ่ายเอง กำไรของค่ายละครคือเงินที่เหลือจากการทำละคร ส่วนกำไรของช่องคือค่าโฆษณาที่ขายได้ในช่วงเวลานั้นทั้งหมด ดังนั้น จึงขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของคนทำละครด้วย บางค่ายต้องการกำไรมาก เลยอาจไปลดคุณภาพลงเพื่อให้มีเงินเหลือมากขึ้น

ในกรณีช่อง 3 ค่ายจะได้เงินจากช่องก่อน แต่ถ้าเป็นละครช่อง 7 ละครต้องออกอากาศก่อน ถึงจะได้เงิน นั่นแปลว่าค่ายต้องควักเงินตัวเองออกก่อน ทำให้ค่ายละครช่อง 7 นิยมทำละครจานด่วนเพราะได้เงินเร็ว และเป็นเหตุผลว่าทำไมค่ายละครช่อง 3 ไม่ค่อยเดือดร้อนนักถ้าละครตัวเองจะถูกดองหรือตัดจบก่อนกำหนด แบบเหนือเมฆ 2

ฟากละครเกาหลี ทุนสร้างละครสูงกว่าไทยค่อนข้างมาก โดยละคร Prime Time ปกติมีทุนสร้างประมาณ 250 ล้านวอนต่อตอน (70 นาที) หรือประมาณตอนละ 7 ล้านกว่าบาท รวมเรื่องหนึ่งใช้เงินกว่า 140 ล้านบาท สูงกว่าละครไทย 4-5 เท่า และหากเป็นละครแนวพีเรียดทุนสร้างต่อตอนจะเพิ่มขึ้นเป็นอีก 2 เท่า

ในสมัยก่อนสถานีของเกาหลีจะเป็นคนลงทุนค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด แต่ปัจจุบันกว่าร้อยละ 60 เป็นการจ้างค่ายละคร outsource จากภายนอก ช่องจะออก 50% และอีก 50% ค่ายละครเป็นคนออก รายได้จากโฆษณาทั้งหมดจะเป็นของสถานี ค่ายละครจะได้รายได้จาก Sponsor ที่ขึ้นช่วงท้ายละคร ส่วนรายได้จากโฆษณาแฝงจะแบ่งกันคนละครึ่ง ระบบแบบนี้ทำให้ช่องมีอำนาจเหนือค่ายละครค่อนข้างมาก

ปัญหาสำคัญเรื่องทุนสร้างละครเกาหลีก็คือ ค่าใช้จ่ายกว่า 50% คือค่าตัวของพระเอกนางเอก ซึ่งนับว่าสูงมากเมื่อเทียบกับละครญี่ปุ่น อเมริกา หรือแม้แต่ไทยเองค่าตัวพระนางก็ไม่น่าเกิน 20% ของค่าใช้จ่ายทั้งหมด ผลก็คือค่ายละครต้องไปลดค่าใช้จ่ายตรงส่วนอื่นตั้งแต่ตัวประกอบ คนเบื้องหลัง หรือโปรดักชั่นส์ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมละครเกาหลีถึงมีดาราระดับ A-list ไม่เกิน 2 คนต่อเรื่อง การทำละครแบบตัวเอกมากกว่า 1 คู่แบบละครไทยปัจจุบันนิยมทำนี่ลืมไปได้เลย ถ้าจะทำก็จะเน้นพวกนักแสดงใหม่ที่ค่าตัวไม่สูงมาก

สภาพการณ์เช่นนี้ทำให้ค่ายละครเกาหลีมีความกดดันอย่างมาก และหากเกิดละครไม่ประสบความสำเร็จด้วย ผู้จัดบางคนอาจเครียดถึงขั้นฆ่าตัวตายก็มีมาแล้ว

ละครที่ใช้ทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีคือ Iris ลงทุนไป 20,000 ล้านวอน หรือประมาณ 620 ล้านบาท ขณะที่ของไทยไม่แน่ใจ แต่มีคนบอกว่า ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ลงทุนไป 300 ล้านบาท ซึ่งไม่รู้ว่าจริงแท้แค่ไหน แต่ถ้าจริงก็จะเป็นละครทุนสูงสุดของไทย

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here